Σημείο μεγάλης επικινδυνότητας για τους δύτες, το οποίο απαιτεί ειδικό εξοπλισμό και άριστη φυσική κατάσταση, θεωρείται το «Πηγάδι» της Βουλιαγμένης όπου αγνοείται από το μεσημέρι της Κυριακής ένας 34χρονος ο οποίος επιχείρησε να το εξερευνήσει. Μαζί του ήταν ακόμα ένα άτομο το οποίο κατάφερε να αναδυθεί στην επιφάνεια και να ειδοποιήσει τις αρχές.
Οι πρώτες απόπειρες για τον εντοπισμό και απεγκλωβισμό του 34χρονου απέβησαν άκαρπες και η επιχείρηση θα επαναληφθεί την Τρίτη. Το περιστατικό επαναφέρει στη μνήμη την υπόθεση των τριών Αμερικανών δυτών που χάθηκαν στο ίδιο σημείο το 1978. Οι δύο από τις τρεις σορούς ανασύρθηκαν μόλις το 2006. Το 1990 είχε χάσει τη ζωή του στο ίδιο σημείο και ο δύτης Παναγιώτης Τζωρτζάτος, ο οποίος συμμετείχε σε επιχείρηση έρευνας για τον εντοπισμό των τριών Αμερικανών. Ισως για όλα τα παραπάνω, το σημείο έχει πάρει ονόματα όπως «Το δόντι του διαβόλου» και «Πηγάδι του διαβόλου».
«Σε τραβάει προς τα μέσα»
Ο έμπειρος δύτης Αντώνης Γράφας, ο οποίος χαρτογράφησε και βιντεοσκόπησε το σημείο το 2018, φτάνοντας σε απόσταση 145 μέτρων από την είσοδο του «Πηγαδιού», λέει στην «Κ» ότι «είναι ένα σημείο με μεγάλη επικινδυνότητα που έχει αρνητική ροή. Σε τραβάει προς τα μέσα όλες τις ώρες της ημέρας».
Ο κ. Γράφας ξεκαθαρίζει ότι πάντα αποθαρρύνει τους δύτες να εξερευνήσουν το «Πηγάδι». «Δεν πρέπει να μπαίνουν σε αυτό το σημείο καθώς δεν πρόκειται για μια απλή σπηλαιοκατάδυση. Είναι εξειδικευμένη κατάδυση που χρειάζεται ειδικό εξοπλισμό και τέλεια φυσική κατάσταση», τονίζει.
Αυτές τις δυσκολίες περιγράφει μάλιστα και στην ιστοσελίδα της σχολής του, όπου διηγείται την εμπειρία από την επιχείρηση του 2018 και τη βιντεοσκόπησή της. «Η κατάδυση στο “Πηγάδι” αποτελεί για εμάς ως ομάδα μια από τις δυσκολότερες καταδύσεις σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο. Προσπαθήσαμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας να κινηματογραφήσουμε με τον καλύτερο τρόπο και να αποδώσουμε τη μορφή, τις συνθήκες και τα χαρακτηριστικά αυτού του επικίνδυνου σπηλαίου. Δεν συμβουλεύουμε ή παροτρύνουμε κανέναν να εισέλθει στο σπήλαιο και ο καθένας φέρει την ατομική ευθύνη των καταδυτικών του επιλογών. Από πλευράς μας ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία όπου δοκιμάστηκαν τα όρια και οι αντοχές μας, αλλά έχοντας ολοκληρώσει το έργο μας σίγουρα το κλειστό σπήλαιο του “Πηγαδιού” είναι ένα μέρος στο οποίο θα ξαναταξιδέψουμε μόνο μέσω του βίντεό μας και αυτό συμβουλεύουμε να κάνουν και οι θεατές μας», γράφει.
«Ενα αχανές ελβετικό τυρί»
Πριν από δεκαετίες, και αφότου είχαν συμβεί τα τραγικά περιστατικά με τους Αμερικανούς δύτες και τον Ελληνα που έχασε τη ζωή του προσπαθώντας να εντοπίσει τις σορούς τους, τοποθετήθηκαν σίδερα στο «Πηγάδι» για να εμποδίζεται η πρόσβαση. Οπως λέει στην «Κ» ο δύτης και εκπαιδευτής Αντώνης Τσαούσης, ο οποίος δραστηριοποιείται στην περιοχή της Βουλιαγμένης, με τα χρόνια αυτά τα σίδερα διαβρώθηκαν από το νερό και δεν αντικαταστάθηκαν. «Είχαν γίνει συζητήσεις για να τοποθετήσουμε νέα σίδερα, αλλά δεν προχώρησαν», σημειώνει.
Ο κ. Τσαούσης λέει και αυτός ότι «το “Πηγάδι” πάντα ρουφάει νερό. Αλλες φορές ήρεμα, άλλες φορές πιο έντονα. Αν ο δύτης βρίσκεται με την πλάτη στην τρύπα και δεν έχει τον κατάλληλο εξοπλισμό, όπως ειδικά πέδιλα, παρασύρεται και δεν μπορεί να βγει εύκολα. Εσωτερικά ο Υμηττός μοιάζει με ένα αχανές ελβετικό τυρί. Είναι γεμάτος τρύπες. Το “Πηγάδι” ανήκει σε αυτό το σύμπλεγμα και είναι μια τρύπα διαμέτρου πέντε μέτρων που ξεκινά από βάθος 11 μέτρων στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης».
Πηγή: kathimerini.gr
